4 Niedziela zwykła B (31.01.2021) – Komentarz do Ewangelii
(Mk 1,21-28)
W mieście Kafarnaum Jezus w szabat wszedł do synagogi i nauczał. Zdumiewali się Jego nauką; uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie. Był właśnie w synagodze człowiek opętany przez ducha nieczystego. Zaczął on wołać: „Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić. Wiem, kto jesteś: Święty Boży”. Lecz Jezus rozkazał mu surowo: „Milcz i wyjdź z niego”. Wtedy duch nieczysty zaczął go targać i z głośnym krzykiem wyszedł z niego. A wszyscy się zdumieli, tak że jeden drugiego pytał: „Co to jest? Nowa jakaś nauka z mocą. Nawet duchom nieczystym rozkazuje i są mu posłuszne”. I wnet rozeszła się wieść o Nim wszędzie po całej okolicznej krainie galilejskiej.
Widzimy dzisiaj Jezusa nauczającego w synagodze, w mieście Kafarnaum. Słuchający Go po raz pierwszy ludzie są pod wrażeniem: „uczy jak ten, kto ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie”.
Na czym polegała różnica między tymi sposobami nauczania?
Autorytet uczonych w Piśmie wynikał ze szczegółowej znajomości Pisma i Tradycji. Potrafili oni cytować opinie wielu rabinów na wszelkie tematy. Jezus zaś nie potrzebował odwoływać się do nikogo. Nie potrzebował żadnego zewnętrznego potwierdzenia tego, co mówił. Słuchający odnosili wręcz wrażenie, że to on sam ustanawiał prawo. Więcej, słowo Jezusa miało moc sprawczą – kiedy coś mówił, to natychmiast się spełniało.
Tę moc sprawczą Słowa Jezusa możemy zobaczyć w dzisiejszej Ewangelii, gdy Jezus rozkazuje duchowi nieczystemu: „Milcz i wyjdź z niego” i natychmiast zły duch wychodzi z opętanego.
Ciekawa jest też sama obecność opętanego w synagodze. Co on robił w tym świętym miejscu, w dniu szabatu, gdy wierni przyszli odprawiać święte modlitwy? Pewnie nie tylko faryzeusze patrzyli na niego z obrzydzeniem, pogardą … i lękiem. Omijali go z daleka, bo byli przekonani, że samo dotknięcie go mogło i ich uczynić nieczystymi. Nie powinno go tutaj być!
Myślę, że w naszych kościelnych wspólnotach również są ludzie, którzy mogą czuć się odrzuceni. Jest też wielu takich, którzy sami czują się niegodni czy gorsi od innych.
Opętany woła: „Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku?” Tłumacząc bardziej dosłownie: „Co mamy wspólnego z Tobą, Jezusie z Nazaretu?”
To tak, jakby krzyczał: Lepiej, trzymaj się od nas z daleka! Nie ma nic wspólnego między nami a Tobą, między tym, co nieczyste a „Świętym Bożym”. Podobnie uważali uczeni w Piśmie i faryzeusze. Powtarzali przysłowie: „Jedno zgniłe jabłko zepsuje cały koszyk”. Uważali, że samo dotknięcie nieczystej osoby lub rzeczy czyni człowieka nieczystym, że zło zaraża dobro.
Jezus to odwrócił. Z Ewangelii wiemy, że nigdy nie martwił się o to, że stanie się nieczysty lub chory, przez bratanie się z grzesznikami, celnikami czy trędowatymi. Jezus na nikogo nie pozostaje obojętny, nikogo nie odrzuca i nikogo nie pozostawia bez pomocy. Wyrzucając demona, Jezus pokazuje, że z Jego pomocą możemy pozbyć się zła, które nas unieszczęśliwia.
4 Niedziela zwykła B (31.01.2021) – komentarz do Ewangelii
4 Niedziela zwykła B (31.01.2021) – Komentarz do Ewangelii
(Mk 1,21-28)
W mieście Kafarnaum Jezus w szabat wszedł do synagogi i nauczał. Zdumiewali się Jego nauką; uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie. Był właśnie w synagodze człowiek opętany przez ducha nieczystego. Zaczął on wołać: „Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić. Wiem, kto jesteś: Święty Boży”. Lecz Jezus rozkazał mu surowo: „Milcz i wyjdź z niego”. Wtedy duch nieczysty zaczął go targać i z głośnym krzykiem wyszedł z niego. A wszyscy się zdumieli, tak że jeden drugiego pytał: „Co to jest? Nowa jakaś nauka z mocą. Nawet duchom nieczystym rozkazuje i są mu posłuszne”. I wnet rozeszła się wieść o Nim wszędzie po całej okolicznej krainie galilejskiej.
Widzimy dzisiaj Jezusa nauczającego w synagodze, w mieście Kafarnaum. Słuchający Go po raz pierwszy ludzie są pod wrażeniem: „uczy jak ten, kto ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie”.
Na czym polegała różnica między tymi sposobami nauczania?
Autorytet uczonych w Piśmie wynikał ze szczegółowej znajomości Pisma i Tradycji. Potrafili oni cytować opinie wielu rabinów na wszelkie tematy. Jezus zaś nie potrzebował odwoływać się do nikogo. Nie potrzebował żadnego zewnętrznego potwierdzenia tego, co mówił. Słuchający odnosili wręcz wrażenie, że to on sam ustanawiał prawo. Więcej, słowo Jezusa miało moc sprawczą – kiedy coś mówił, to natychmiast się spełniało.
Tę moc sprawczą Słowa Jezusa możemy zobaczyć w dzisiejszej Ewangelii, gdy Jezus rozkazuje duchowi nieczystemu: „Milcz i wyjdź z niego” i natychmiast zły duch wychodzi z opętanego.
Ciekawa jest też sama obecność opętanego w synagodze. Co on robił w tym świętym miejscu, w dniu szabatu, gdy wierni przyszli odprawiać święte modlitwy? Pewnie nie tylko faryzeusze patrzyli na niego z obrzydzeniem, pogardą … i lękiem. Omijali go z daleka, bo byli przekonani, że samo dotknięcie go mogło i ich uczynić nieczystymi. Nie powinno go tutaj być!
Myślę, że w naszych kościelnych wspólnotach również są ludzie, którzy mogą czuć się odrzuceni. Jest też wielu takich, którzy sami czują się niegodni czy gorsi od innych.
Opętany woła: „Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku?” Tłumacząc bardziej dosłownie: „Co mamy wspólnego z Tobą, Jezusie z Nazaretu?”
To tak, jakby krzyczał: Lepiej, trzymaj się od nas z daleka! Nie ma nic wspólnego między nami a Tobą, między tym, co nieczyste a „Świętym Bożym”. Podobnie uważali uczeni w Piśmie i faryzeusze. Powtarzali przysłowie: „Jedno zgniłe jabłko zepsuje cały koszyk”. Uważali, że samo dotknięcie nieczystej osoby lub rzeczy czyni człowieka nieczystym, że zło zaraża dobro.
Jezus to odwrócił. Z Ewangelii wiemy, że nigdy nie martwił się o to, że stanie się nieczysty lub chory, przez bratanie się z grzesznikami, celnikami czy trędowatymi. Jezus na nikogo nie pozostaje obojętny, nikogo nie odrzuca i nikogo nie pozostawia bez pomocy. Wyrzucając demona, Jezus pokazuje, że z Jego pomocą możemy pozbyć się zła, które nas unieszczęśliwia.